Minder opgeblazen, maar mijn lichaam vraagt om rust
Vorige week had ik ineens veel meer energie en waren mijn middagdips bijna verdwenen. Deze week zag dat plaatje er toch weer anders uit.
Het bleef druk op mijn werk en vooral de spanning begon ik steeds meer te voelen. Mijn hoofd bleef maar doorgaan en aan het einde van de week was ik simpelweg op.
Maar tegelijkertijd gebeurde er iets positiefs: mijn buik was een stuk minder opgeblazen.
Een week zonder ui en knoflook
Deze week besloot ik ui en knoflook weg te laten. Dat ging bijna helemaal goed, op één keer wat zilverui na.
En vooral doordeweeks merkte ik verschil. Mijn buik was absoluut niet klachtenvrij, maar de continue opgeblazenheid leek een stuk minder aanwezig.
Tegelijkertijd zat ik behoorlijk verstopt, waardoor ik nog regelmatig buikpijn had. Dat maakt het lastig om conclusies te trekken. Komt de pijn door voeding, verstopping, spanning of een combinatie daarvan?
Ik weet het nog niet.
Maar het verschil in opgeblazenheid vind ik interessant genoeg om ui en knoflook nog even weg te laten.
De middagdip kwam terug
Waar mijn middagdip vorige week bijna verdwenen leek, kwam hij deze week helaas weer terug.
Halverwege de week begon mijn energie weer flink weg te zakken en richting het weekend was ik echt moe. Zaterdag was ik zelfs zo uitgeput dat ik rond 13.00 uur aan tafel in slaap viel.
Juist deze week ervoer ik veel mentale druk.
Misschien zit daar wel een belangrijk verschil met vorige week. Druk zijn en lekker bezig zijn geeft me energie. Maar zodra die drukte verandert in stress en ik continu ‘aan’ sta, lijkt het me juist energie te kosten.
Rust nemen is niet hetzelfde als rust vinden
Richting het weekend probeerde ik daarom bewust meer rust te pakken. Vooral yoga hielp me daarbij enorm.
Toch merkte ik dat rust nemen en daadwerkelijk tot rust komen twee verschillende dingen zijn.
Ik kan wandelen, yoga doen of op de bank liggen, maar als mijn hoofd ondertussen met mijn werk bezig blijft, voelt dat niet als echte ontspanning.
En misschien is dát wel waar ik de komende tijd meer aandacht aan moet geven.
En dan die banaan…
Zondag maakte ik bananenwafels en vrijwel direct daarna begon mijn buik flink op te zetten. De opgeblazenheid werd gedurende de dag steeds erger.
Dat betekent natuurlijk niet meteen dat banaan de oorzaak is. Eén reactie is veel te weinig om daar een conclusie uit te trekken.
Maar het was wel opvallend genoeg om banaan voorlopig even te laten staan.
Wat ging er deze week goed?
Ondanks de stress waren er gelukkig ook genoeg overwinningen.
Ik mediteerde iedere dag, mijn ochtendwandelingen bleven bijna de hele week staan en ik bleef bewegen met onder andere hardlopen, yoga en de sportschool.
Maar mijn grootste overwinning is toch dat mijn buik doordeweeks duidelijk minder opgeblazen was.
En ook al lukte ontspannen niet altijd: ik herkende wel dat mijn lichaam rust nodig had en probeerde daar bewust ruimte voor te maken.
Op naar week 7
Volgende week blijven ui en knoflook eruit en ga ik paddenstoelen juist weer toevoegen. Banaan laat ik voorlopig ook even staan.
Maar mijn belangrijkste doel heeft deze keer niets met voeding te maken.
Ik wil mijn rust op het werk beter leren bewaren en mijn werk ook daadwerkelijk loslaten wanneer de werkdag voorbij is.
Want deze week werd één ding heel duidelijk:
Druk zijn kan me energie geven. Continu onder spanning staan niet.
Op naar week 7. 🌿