Langzaam weer mezelf worden

Deze week stond volledig in het teken van herstel.
En gelukkig voelde ik me echt elke dag een klein stukje beter.

De misselijkheid werd minder heftig, mijn eetlust kwam langzaam terug en vooral dat laatste voelde als een enorme opluchting. Na weken waarin eten meer een opgave voelde dan iets waar ik van kon genieten, merkte ik eindelijk weer dat ik zin kreeg in maaltijden. Zin in smaken, in koken, in normaal doen. En dat voelde zó fijn.

Toch merk ik ook dat mijn lichaam nog niet helemaal de oude is.

Ik ben nog steeds moe en het blijft lastig om ’s ochtends mijn bed uit te komen. Ook heb ik af en toe nog vlagen van misselijkheid, al zijn die gelukkig veel minder aanwezig dan vorige week. Het voelt een beetje alsof mijn lichaam langzaam terug aan het schakelen is, maar nog niet helemaal op volle kracht draait.

Mijn lichaam weer voeden

Doordat ik tijdens het ziek zijn zo weinig heb gegeten, was ik in korte tijd vier kilo afgevallen. Inmiddels zitten daar alweer drie kilo aan, en eerlijk gezegd ben ik daar alleen maar blij mee.

Het laat zien dat mijn lichaam weer voeding kan opnemen en dat mijn eetlust terugkomt. Alleen merk ik tegelijkertijd dat mijn buik nog behoorlijk van slag is. Opgezet, gevoelig en duidelijk nog herstellende.

En misschien komt dat ook doordat ik mezelf deze week niet altijd even goed heb kunnen beheersen.

Cravings en concessies

Hoewel ik heel goed weet wat mijn lichaam op dit moment waarschijnlijk het beste zou helpen, geef ik soms toch toe aan cravings.

Mini tosti’s bijvoorbeeld. Een lekkere lunch buiten de deur, inclusief een lavacakeje. Of een bolletje van mijn vriend zijn zelfgemaakte aardbei-rabarberijs. En eerlijk? Op dat moment geniet ik daar ook echt van.

Misschien niet het slimste voor mijn herstel, maar soms wil ik ook gewoon even normaal genieten zonder overal over na te denken.

En ergens hoort dat misschien ook wel bij herstellen.

Balans zoeken

Wat ik wel bewust ben blijven doen, is zorgen dat ik genoeg goede voedingsstoffen binnenkreeg.

Ondanks de cravings bleef ik letten op mijn porties groenten, fruit en eiwitten en goede vetten. Juist omdat ik voel dat mijn lichaam die basis nu hard nodig heeft.

Ik merk steeds meer dat herstel niet zwart-wit is. Het is niet óf perfect gezond eten óf compleet loslaten. Het zit ergens in het midden. In telkens opnieuw proberen terug te keren naar balans.

Tijd om weer wat strakker te worden

Nu ik me langzaam beter begin te voelen, merk ik ook dat ik weer behoefte krijg aan meer structuur.

Niet vanuit strengheid, maar juist omdat ik voel hoeveel beter mijn lichaam reageert wanneer ik het echt voed op een manier die bij me past.

Mijn voornemen voor de komende periode is daarom om het weer wat strakker aan te pakken. Meer rust, meer regelmaat en weer terug naar de basis waarvan ik weet dat mijn buik er goed op reageert.

Hopelijk kan mijn buik dan ook weer volledig herstellen en volgt mijn energie vanzelf weer mee.

Stapje voor stapje terug naar balans 🌿