Kan mijn hoofd meer invloed hebben op mijn buik dan ik dacht?
Na de vakantie wilde ik deze week weer terug naar rust en regelmaat. Mijn basis stond gelukkig snel weer: ik mediteerde iedere dag en op één dag na begon ik iedere ochtend met minimaal 20 minuten buiten bewegen.
Maar rustig was deze week allesbehalve.
Ik was veel van huis, paste twee dagen op een tweeling, had drie feestjes en at meerdere keren buiten de deur. Aan het einde van de week merkte ik duidelijk dat mijn lichaam daar wel een beetje klaar mee was.
Mijn buik bleef onvoorspelbaar
Mijn buik ging deze week behoorlijk op en neer. De ene dag voelde hij prima en de volgende dag had ik ineens weer buikpijn of een opgeblazen gevoel.
Daarbij viel me opnieuw iets op: op momenten waarop ik druk bezig was en weinig tijd had om over mijn buik na te denken, leek ik er vaak minder last van te hebben.
Dat zag ik de afgelopen weken ook al. Op vakantie verdwenen klachten soms naar de achtergrond wanneer ik iets aan het doen was en ook tijdens andere drukke of gezellige momenten gebeurde dat.
Dat betekent voor mij absoluut niet dat mijn klachten ’tussen mijn oren zitten’. Maar ik begin me wel af te vragen hoeveel invloed spanning, ontspanning en aandacht op mijn buik hebben.
En hoe zit het met voeding?
Tegelijkertijd blijf ik natuurlijk naar mijn voeding kijken. Daarvoor houd ik dit eetdagboek tenslotte ook bij.
En er is inmiddels één voedingsmiddel waar ik nieuwsgierig naar begin te worden: paddenstoelen.
Ik merk dat paddenstoelen regelmatig terugkomen op dagen waarop ik buikpijn of een onrustige buik heb. Ook deze week at ik meerdere keren champignons en had ik op verschillende van die dagen klachten.
Of ze daadwerkelijk de oorzaak zijn? Geen idee.
Daarom wil ik volgende week niet allerlei dingen tegelijkertijd veranderen, maar één simpel experiment doen: een week lang geen paddenstoelen eten.
Dan kan ik kijken of ik verschil merk.
De middagdip is er nog steeds
Ook mijn bekende middagdip blijft iets om in de gaten te houden.
Na het hardlopen besloot ik deze week bewust wél te ontbijten in plaats van te vasten. Die dag had ik opvallend genoeg geen dip. Maar toen ik later in de week voor mijn krachttraining at, was ik ’s middags juist weer ontzettend moe.
Een conclusie kan ik daar dus nog niet uit trekken.
Wel bevestigt het voor mij dat ik niet koste wat het kost aan intermittent fasting hoef vast te houden. Ik wil vooral ontdekken wat voor mijn lichaam werkt.
Aan het einde van de week was het op
Zondag merkte ik hoeveel deze drukke week van me had gevraagd.
Ik was erg moe, had meerdere keren buiten de deur gegeten en de dag ervoor alcohol gedronken. Tijdens een feestje kreeg ik ineens flinke diarree.
Ontzettend vervelend op zo’n moment.
Maar nadat ik naar het toilet was geweest, voelde ik me gelukkig direct beter en kon ik alsnog van de rest van het feestje genieten.
En eigenlijk vind ik dat óók vooruitgang.
Een slecht moment met mijn buik betekent steeds minder vaak dat mijn hele dag verpest is.
Wat ging er deze week goed?
Ondanks dat het een ontzettend drukke week was, zijn mijn belangrijkste gewoontes behoorlijk goed blijven staan.
Ik mediteerde iedere dag. Zelfs op de drukste dagen heb ik daar een moment voor kunnen vinden.
Ik begon bijna iedere ochtend met minimaal 20 minuten buiten bewegen. Op één dag na lukte dit de hele week. Inmiddels voelt dit steeds minder als iets wat ik moet afvinken en steeds meer als een vast onderdeel van mijn ochtend.
Ik heb toch bewogen. Mijn sportplanning heb ik niet volledig gehaald, maar ik ben wel gaan hardlopen en naar de sportschool geweest.
Ik luisterde beter naar mijn lichaam rondom sporten. Na het hardlopen heb ik deze keer bewust wél ontbeten in plaats van vast te houden aan intermittent fasting. Opvallend genoeg bleef de bekende middagdip die dag uit.
Ik heb een hele dag op de tweeling gepast. Iets wat best intensief is, maar wat ontzettend goed ging. Mijn buik stond die dag bovendien veel minder op de voorgrond.
Ik heb mezelf niet laten tegenhouden door een slechte buik. Op zondag kreeg ik tijdens een feestje ineens flinke buikklachten. Heel vervelend, maar daarna voelde ik me beter en heb ik alsnog van het feestje kunnen genieten.
Misschien is dat laatste wel de vooruitgang die ik na vier weken het meeste begin te merken.
Mijn buik hoeft niet perfect rustig te zijn om een goede dag te kunnen hebben.
En ondanks dat deze week absoluut niet perfect verliep, heb ik me tussen alle drukte door eigenlijk behoorlijk goed staande gehouden.
Op naar week 5
Na vier weken is mijn buik nog steeds niet rustig. Maar ik heb wel het gevoel dat ik mijn eigen patronen steeds beter begin te herkennen.
Volgende week wil ik daarom vooral weer terug naar rust en regelmaat.
Mijn ochtendbeweging en meditatie blijven staan en daarnaast ga ik één ding veranderen:
geen paddenstoelen.
Niet omdat ik nu al heb besloten dat ik er niet tegen kan, maar omdat ik wil onderzoeken of het verschil maakt.
Want misschien is dat wel wat dit eetdagboek me vooral leert: ik hoef niet alles tegelijk op te lossen.
Steeds één klein stukje van de puzzel is genoeg.