Voor veel mensen staat vakantie gelijk aan ontspanning, vrijheid en genieten. Voor mij brengt een vakantie naast enthousiasme ook altijd een klein beetje spanning met zich mee. Want hoe leuk vakantie ook is, voor mijn buik is het vaak een uitdaging.

Ander eten, vaker uit eten, lokale specialiteiten proeven, een ijsje hier, een borrel daar. Het zijn precies de dingen die een vakantie zo leuk maken, maar die in het verleden ook regelmatig zorgden voor buikpijn, een opgeblazen gevoel of onverwachte sprintjes naar het toilet.

Toen we dit jaar elf dagen naar Spanje gingen, wist ik één ding zeker: ik wilde vooral genieten. Niet continu bezig zijn met mijn buik. Niet nadenken over waar het dichtstbijzijnde toilet was. Niet twijfelen of ik een activiteit wel of niet kon doen.

En achteraf kan ik zeggen dat deze vakantie misschien wel mijn grootste overwinning tot nu toe was.

Geen buikpijn, maar vrijheid

Het mooiste van deze vakantie was niet het heerlijke weer, het lekkere eten of de prachtige omgeving.

Het mooiste was dat mijn buik mij geen moment heeft tegengehouden.

Natuurlijk was mijn buik af en toe wat opgeblazen. Dat hoort er voor mij inmiddels een beetje bij. Maar de hevige buikpijn bleef weg. Ook hoefde ik geen enkele keer hals over kop naar het toilet te rennen.

Daardoor kon ik alles doen wat ik wilde.

We wandelden de indrukwekkende Caminito del Rey, een activiteit die al lange tijd op mijn verlanglijst stond. Ik verlegde mijn grenzen met canyoning, iets waarvan ik vooraf niet eens zeker wist of ik het zou durven. We bezochten verschillende steden, maakten uitstapjes en genoten volop van alles wat Spanje te bieden heeft.

En misschien nog wel het mooiste van alles: geen enkele keer heb ik een activiteit aangepast vanwege mijn buik.

Dat gevoel van vrijheid is moeilijk onder woorden te brengen. Als je langere tijd met buikklachten hebt geworsteld, weet je hoeveel ruimte er in je hoofd vrijkomt wanneer je niet voortdurend rekening hoeft te houden met je darmen.

Op zoek naar balans

Voor vertrek had ik al besloten dat ik deze vakantie anders wilde aanpakken.

Niet door alles te verbieden.

Niet door alleen nog maar “veilige” voedingsmiddelen te eten.

Maar door bewust op zoek te gaan naar balans.

Daarom boekten we een vakantiehuisje waar we zelf konden koken. Dat gaf rust. Niet omdat ik elke avond zelf achter het fornuis wilde staan, maar omdat ik wist dat ik altijd een gezonde basis achter de hand had.

Ik nam mezelf voor om voldoende groenten, fruit, eiwitten en gezonde vetten te blijven eten. Niet als dieet, maar als fundament. Want hoe beter mijn basis is, hoe meer ruimte er ontstaat om ook te genieten van andere dingen.

Bewuste keuzes zonder streng te zijn

Waar ik vroeger misschien alles zou analyseren of juist volledig los zou laten, koos ik deze vakantie voor een middenweg.

Bij het ontbijt zorgde ik ervoor dat ik altijd iets voedzaams binnenkreeg. Groenten, fruit, eiwitten en gezonde vetten waren vrijwel dagelijks onderdeel van mijn eerste maaltijd. Voor kleine hongermomenten had ik Naked-repen meegenomen, zodat ik onderweg altijd iets bij me had als de trek toesloeg.

En als we buiten de deur aten? Dan maakte ik bewuste keuzes zonder streng te zijn.

De ene keer koos ik voor iets voedzaams, zoals een tonijnspies of een salade. De andere keer genoot ik gewoon van een portie frietjes. Geen schuldgevoel. Geen compensatie. Gewoon genieten.

Tegelijkertijd merkte ik dat ik steeds beter weet wat mijn persoonlijke triggers zijn. Als we uitgebreid uit eten gingen en ik al een flinke maaltijd had gegeten, liet ik het dessert vaak staan. Niet omdat het niet mocht, maar omdat ik uit ervaring weet dat een toetje na zo’n zware maaltijd voor mijn buik net te veel kan zijn.

Die keuze voelde niet als iets missen. Integendeel. Het voelde juist als goed voor mezelf zorgen. Ik kon genieten van het diner, gezellig tafelen en vervolgens zonder klachten de avond voortzetten.

Voor mij is dat inmiddels de essentie van balans: niet alles laten, maar ook niet alles nemen.

Een onverwachte overwinning

Misschien wel één van de grootste verrassingen van deze vakantie was dat ik gewoon brood heb gegeten.

Als je mijn eerdere blogs hebt gelezen, weet je dat brood lange tijd een spannend onderwerp voor me was. Daarom vond ik het bijzonder om te merken dat mijn lichaam hier tijdens de vakantie prima mee omging.

Dat gaf niet alleen praktische vrijheid, maar ook een enorme mentale boost. Het zijn van die kleine overwinningen die voor anderen misschien vanzelfsprekend lijken, maar die voor mij voelen als grote stappen vooruit.

Waarom ik de alcohol liet staan

Als ik terugkijk op deze vakantie, denk ik dat er nog één belangrijke factor is geweest die enorm heeft geholpen.

Ik heb geen alcohol gedronken.

Vooraf twijfelde ik daar best over. Vakantie en een glas wijn lijken voor veel mensen nu eenmaal bij elkaar te horen. Ook ik vroeg me af of ik iets zou missen.

Maar eerlijk?

Ik heb geen seconde spijt gehad.

Voor de gezelligheid dronk ik gewoon een 0.0-wijntje mee en dat voelde eigenlijk verrassend normaal. Sterker nog: ik denk dat het één van de beste keuzes van de hele vakantie is geweest.

Ik voelde me energiek wanneer ik opstond, had geen middagdipjes, sliep goed en bleef fit genoeg om alle activiteiten te doen die ik graag wilde doen.

En misschien nog belangrijker: mijn buik bleef rustig.

Waar ik vroeger dacht dat een drankje bij ontspanning hoorde, ontdekte ik nu dat ik juist veel meer ontspanning ervaarde zonder alcohol.

Meer vertrouwen in mijn lichaam

Deze vakantie heeft me iets gegeven wat misschien nog waardevoller is dan een rustige buik.

Vertrouwen.

Vertrouwen dat ik steeds beter leer wat mijn lichaam nodig heeft.

Vertrouwen dat een gevoelige buik niet automatisch betekent dat ik dingen moet missen.

Vertrouwen dat ik kan genieten van lekker eten, spontane uitstapjes en mooie avonturen zonder voortdurend bezig te zijn met mogelijke klachten.

Want uiteindelijk draait gezondheid voor mij niet om perfect eten of nooit meer een opgeblazen buik hebben.

Het draait om vrijheid.

Vrijheid om een wandeling te maken zonder zorgen. Vrijheid om een stad te ontdekken zonder eerst alle toiletten op te zoeken. Vrijheid om nieuwe ervaringen aan te gaan zonder dat mijn buik de hoofdrol speelt.

Voor het eerst in lange tijd voelde dat niet als een verre droom, maar als werkelijkheid.

En dat is misschien wel de mooiste vakantiesouvenir die ik uit Spanje heb meegenomen.

Wat ik heb geleerd

Als ik één les mag meegeven aan iedereen die op vakantie gaat met PDS, darmklachten of een gevoelige buik, dan is het deze:

Zoek niet naar perfectie, maar naar balans.

Juist die balans tussen genieten en goed voor jezelf zorgen maakte voor mij het verschil tussen een vakantie overleven en een vakantie écht beleven.

En misschien was dat wel de grootste overwinning van deze reis: niet dat mijn buik perfect was, maar dat ik er eindelijk op durfde te vertrouwen. 💛🌿