Eerste veranderingen en nieuwe inzichten
In week 2 begon ik voor het eerst duidelijke veranderingen te merken, al hadden die nog niet direct met mijn buikpijn te maken. Ik werd ongesteld, maar dit keer zónder de gebruikelijke klachten. Wat een verademing! Halverwege de week begon ook mijn buikpijn langzaam af te nemen. Dat gaf me vertrouwen om meer op mijn lichaam te durven bouwen.
Vanaf deze week liet ik de vaste weekmenu’s los en begon ik zelf te experimenteren met wat voor mij werkt. Ik eet nu vier tot vijf keer per dag, met porties afgestemd op mijn behoefte. Daarbij probeer ik gevarieerd te blijven: ik eet maximaal eens in de drie dagen hetzelfde en streef ernaar om dagelijks minstens 500 gram groenten binnen te krijgen.
Slimmer omgaan met tijd en energie
Ik merkte dat ik het mezelf makkelijker moest maken. In plaats van een hele pompoen te schillen, koop ik nu gewoon kant-en-klare pompoenblokjes. Op drukke dagen scheelt dat enorm. Ook kook ik grotere porties als het kan, die ik invries, en op zondag doe ik veel aan mealpreppen voor maandag en dinsdag. Dat maakt het volhouden écht een stuk eenvoudiger.
Toch bleef ik af en toe last houden van acute diarree. Omdat ik zo bewust met voeding bezig ben, ben ik gaan bijhouden wanneer dit precies gebeurde. Door mijn gevarieerde eetpatroon kon ik goed nagaan wat ik wel en niet had gegeten op die dagen. Al snel kwam ik erachter dat de verse citroen-gemberthee van Simon Lévelt een flinke trigger was. Ook noten bleken een boosdoener. Ik wist al dat ik niet tegen pistachenoten kon, maar blijkbaar golden die klachten voor álle noten.
Zodra ik de thee en noten schrapte, ging het direct beter. Juist omdat je in deze leefstijl zo gecontroleerd eet, kun je makkelijk achterhalen wat je triggers zijn. Dat vond ik echt een van de grote voordelen!
Verzadiging en valse signalen
Wat ik in het begin wel erg miste, was het gevoel van een volle maag. Het leek alsof mijn lichaam maar niet verzadigd raakte — ook al at ik genoeg. Na het sporten kocht ik daarom bij Albert Heijn een bak kokosgurt van 300 gram (die past binnen dit eetpatroon) en at die op met wat fruit. Voor het eerst voelde ik me daarna écht vol en tevreden.
Kleine successen en sociale uitdagingen
Een fijne bijkomstigheid: de weegschaal liet ook een lager getal zien en mijn buik was merkbaar platter. Ik realiseerde me dat mijn buik eerder eigenlijk áltijd opgeblazen was en dat dat dus níet normaal was.
Deze week stond ook mijn eerste sociale uitdaging op de planning: gourmetten met de buren. Ik had mezelf voorgenomen om sociale momenten niet te vermijden, want dat maakt het alleen maar lastiger op de lange termijn. Dus haalde ik voor de buren alles wat ik normaal ook zou halen, maar voor mezelf maakte ik kip, vis en groenten klaar, met eigen kruiden. Zo kon ik gewoon meedoen en toch binnen mijn leefstijl blijven, en het was nog gezellig ook.
Het enige wat ik écht miste die avond was een glaasje wijn of een borrel. Iedereen zat lekker te genieten en ik zat met mijn watertje. Toch hielp het om mijn einddoel in gedachten te houden. Ik stelde mezelf de vraag: Is het die buikpijn waard? En: Hoe voel ik me straks in bed als ik tóch had meegeborreld?
Het antwoord kwam de volgende ochtend: ik voelde me fris en energiek, terwijl dat bij mijn buren duidelijk niet het geval was. En dat gaf me een enorme motivatieboost om door te gaan.