Deze week stond in het teken van iets waar ik van tevoren al naar uitkeek: een weekendje Scheveningen. Even weg, uitwaaien, genieten en ja, ook borrels, hotelontbijtjes en uit eten.

Ik was vooral benieuwd hoe mijn buik hierop zou reageren. Tegelijkertijd wist ik eigenlijk al: dit is niet de week om iets nieuws te herintroduceren. Dit weekend zou draaien om ervaren, voelen en ook een beetje loslaten.

De eerste avond: vertrouwen

De eerste dag begonnen we goed. We gingen uit eten bij het strand, in een all you can eat restaurant. Van tevoren had ik al besloten dat ik mezelf wat meer vrijheid zou geven. Een borreltje erbij, niet te streng zijn en lekker genieten.

Ik heb zelfs brood gegeten. Iets wat een paar weken geleden nog spannend voelde.

En tot mijn verrassing ging het goed. Geen buikpijn, geen onrust. Gewoon een fijne avond. Dat gaf vertrouwen.

De balans zoeken

De volgende ochtend werd ik wakker met een lichte kater en een buik die een beetje rommelde. Niets ernstigs, maar wel een subtiel signaal.

Bij het hotelontbijt koos ik daarom bewust voor rust: eieren, spek en veel fruit. Voedzaam, simpel en vertrouwd. Een manier om mijn lichaam weer een beetje in balans te brengen na de avond ervoor.

Het was een koude dag, dus na een frisse strandwandeling zijn we naar Den Haag gegaan om te shoppen. Voor de zekerheid had ik wat repen van Nakd meegenomen. Deze reep is puur, zonder toevoegingen. Ideaal voor de kleine trek en een fijne back-up als je niet precies weet wat je tegenkomt.

Een moment van twijfel

Rond een uur of drie kregen we toch echt trek. We besloten samen een loaded frietje te nemen met knoflook en Parmezaanse kaas.

Bij de eerste hap proefde ik het al: veel knoflook. Heel veel knoflook.

Mijn buik was die dag al wat gevoeliger, dus ergens wist ik dat dit misschien geen heel slimme keuze was. Maar toch at ik het op.

Achteraf gezien een duidelijk leermoment.

Want een uur later was het raak. Mijn buik liet zich horen en gaf duidelijk aan dat dit te veel was geweest.

Luisteren naar mijn gevoel

Als ik ergens iets van meeneem uit dit weekend, is het dit: ik voelde het van tevoren al. Mijn lichaam gaf signalen, maar ik luisterde er niet helemaal naar.

En dat is precies waar de groei zit. Niet alleen in wat ik eet, maar vooral in hoe goed ik naar mezelf luister en daar dan ook naar handel.

Genieten blijft mogelijk

Gelukkig bleef het bij dat ene oncomfortabele moment. De rest van het weekend heb ik volop kunnen genieten.

Diezelfde avond hebben we nog heerlijk gegeten en een drankje gedaan bij de Piano House. Zonder zorgen, zonder klachten die alles overschaduwden.

De volgende dag zat ik met een licht onrustige, maar stabiele buik bij de musical Harry Potter. En daarna ging ik met een voldaan gevoel weer naar huis.

Een grote overwinning

Als ik terugkijk, zie ik vooral een grote overwinning. Niet omdat alles perfect ging, maar juist omdat ik heb ervaren hoe ik hiermee om kan gaan.

Ik heb ontdekt dat ik prima een weekend weg kan, kan genieten van eten en drinken, en dat mijn buik me daarin niet volledig beperkt.

Met één klein leermoment, maar vooral heel veel bevestiging dat ik op de goede weg ben.

En misschien is dát wel de grootste winst van allemaal 🌿