Meer energie, minder cravings en een nieuwe ontdekking

In de derde week begon ik écht verschil te merken. Mijn energieniveau ging flink omhoog en ik had eindelijk geen after-lunch dipjes meer. Wat een verademing! Ook merkte ik dat de boodschappen minder duur werden. Doordat ik inmiddels een goede basisvoorraad had opgebouwd en beter wist waar ik op moest letten, koos ik vaker voor voedzame én betaalbare producten.

De hoofdpijn was verdwenen en ik begon steeds makkelijker te bedenken wat ik wel en niet kon eten. Ik maakte onder andere een grote pan groentesoep, echt ideaal om altijd iets gezonds achter de hand te hebben. Daarvoor had ik allerlei soorten groenten gekocht, waaronder boerenkool. En ja hoor… de buikpijn sloeg weer toe.

Omdat ik veel boerenkool over had, maakte ik ook een omelet met extra boerenkool. Toen wist ik het zeker: dit is de boosdoener. Jammer genoeg, want boerenkool was altijd een van mijn favoriete groenten. Maar de buikpijn die ik ervan kreeg was zó heftig, dat ik het niet meer aandurfde.

In eerste instantie was ik teleurgesteld — ik had bijna de halve week last van mijn buik. Maar al snel draaide ik het om: weer een stap verder in mijn zoektocht! Ik had nóg een trigger ontdekt en wist precies hoe ik daarop kon anticiperen.

Sociale situatie: verjaardag van mijn schoonmoeder

De uitdaging van deze week was de verjaardag van mijn schoonmoeder. Gelukkig dacht de familie ontzettend lief mee: ze vroegen vooraf wat ik wél mocht eten. Ze hadden kip en vis klaargemaakt, een heerlijke salade erbij en als toetje een grote schaal vers fruit. Ik voelde me echt gezien en gewaardeerd en kon zonder stress gezellig mee-eten.

Natuurlijk stond er ook een verleidelijk stuk taart op tafel, maar gek genoeg viel het me steeds makkelijker om ‘nee’ te zeggen. De behoefte aan suiker was inmiddels grotendeels verdwenen, en mijn buik bleef rustig na het eten. Dat voelde zó goed, dat ik de taart er met liefde voor liet staan.