Alle begin is moeilijk

Oké, de knoop was doorgehakt : ik ging het écht doen. Ik had me goed ingelezen over wat ik wel en niet mocht eten en zorgde dat ik voor de eerste dagen alles in huis had. Maar meteen bij het doen van de boodschappen kreeg ik mijn eerste schrikmoment: wat is dit duur! Zeker als je zoveel mogelijk biologisch wilt eten, schieten de kosten flink omhoog. Mijn boodschappenbudget was ineens bijna verdubbeld.

Toch bleef ik mezelf voorhouden: je lichaam is je grootste rijkdom. Wat heb je aan geld als je lijf niet goed functioneert? Daarbij geef je ook minder uit aan kant-en-klaarmaaltijden, thuisbezorgd eten of etentjes buiten de deur, dat compenseert een hoop.

Een vast menu om mee te starten

Om de overgang wat makkelijker te maken, besloot ik de eerste 7 dagen te eten volgens een vast weekmenu. Dat gaf houvast en hielp me wennen aan deze nieuwe leefstijl. Vanaf nu zal ik ook recepten plaatsen op deze site, zodat jij een houvast hebt om ook aan de slag te gaan om je buik zo rustig mogelijk te krijgen. Uiteindelijk ontdek je vanzelf je favoriete gerechten, die je steeds weer terug kunt laten komen.

Week 1: een pittig begin

Overdag ging het eigenlijk prima. Ik was gemotiveerd en blij dat ik begonnen was. Maar de avonden waren een ander verhaal. De maaltijden waren bewerkelijk en het kostte veel tijd om alles vers te bereiden. Ik merkte dat ik chagrijnig werd van de honger, vooral omdat de verdeling van mijn maaltijden over de dag heen nog niet goed klopte.

Overdag at ik relatief weinig, waardoor ik ’s avonds half uitgehongerd was , en ja, dan werd ik dus ook echt hangry. Ik had bovendien geen tussendoortjes genomen, en dat was mijn eerste grote fout. Mijn tip: als je echt honger hebt, neem dan vooral een tussendoortje (bijvoorbeeld rijstwafels met roomboter, een gekookt ei en kiemgroenten), zodat je weer energie hebt om verder te gaan en het vol te houden.

Struikelpunten en motivatie

Mijn buik had nog tijd nodig om te herstellen, dus de buikpijn was er nog steeds. En op zwakke momenten dacht ik oprecht: waarom doe ik dit eigenlijk?

Ook mijn vriend had het zwaar deze week. Ik was namelijk niet bepaald een zonnestraal in huis. En alsof dat nog niet genoeg was, had ik de hele week een zeurende hoofdpijn.

Maar ergens gaf die hoofdpijn me juist motivatie. Ik wist namelijk waar het vandaan kwam: ik was aan het afkicken van suikers. Suikers die ongemerkt in bijna alles zitten wat je normaal gesproken eet, zoals brood en zuivelproducten.

En toen, richting het einde van de week, gebeurde er iets positiefs: de buikpijn werd minder. Hij was nog niet helemaal weg, maar wel merkbaar minder. En dat gaf me precies het zetje dat ik nodig had om door te zetten, want buikpijnvrij zijn, dat is waar ik het voor doe!