Een week van pieken, dalen en een onverwacht inzicht

Sommige weken brengen je vooruit door iets toe te voegen. Andere weken juist door iets los te laten. Deze week was er één van beide, maar vooral een week van een groot nieuw inzicht.

Terug naar iets vertrouwds

Vroeger wist ik dat ik gevoelig reageerde op noten. Toch merkte ik tijdens dit dieet dat ik er geen buikpijn van kreeg. En dat voelde als een overwinning.

Dus nam ik ze weer op in mijn dagelijkse routine. Elke dag trouw een handje noten. Gezond, voedzaam, makkelijk en vooral: zonder directe klachten. Tenminste, dat dacht ik.

Als je lichaam op een andere manier spreekt

Wat ik in de winter al langer heb, zijn huidklachten in mijn gezicht genaamd psoriasis. Iets waar ik inmiddels wel aan gewend was geraakt. Maar dit jaar was het anders. Heftiger dan ooit.

Mijn hele gezicht werd schilferig, het jeukte en brandde. Ik probeerde van alles: crèmes, zalfjes, extra verzorging. Maar niets leek echt te helpen.

Totdat er langzaam een ander besef begon te ontstaan.

De connectie tussen binnen en buiten

Steeds vaker hoor en lees je dat je huid een spiegel is van wat er in je lichaam gebeurt. En dat begon voor mij ook steeds logischer te voelen. Mijn buik en mijn huid leken met elkaar verbonden.

Wanneer je darmen uit balans zijn, kan dat invloed hebben op je immuunsysteem en ontstekingsreacties in je lichaam. De huid is één van de plekken waar dat zichtbaar kan worden. Denk aan klachten zoals eczeem, acne of psoriasis.

Met andere woorden: wat je niet altijd direct in je buik voelt, kan zich soms op een andere manier uiten, bijvoorbeeld via je huid.

Een simpele, maar belangrijke vraag

Mijn vriend was uiteindelijk degene die de vraag stelde die alles veranderde:
“Wat nou als het de noten zijn?”

Eerlijk gezegd had ik daar zelf niet eens meer aan gedacht. Omdat mijn buik er niet heftig op reageerde, had ik het eigenlijk al “goedgekeurd” in mijn hoofd.

Maar toch besloot ik het te proberen. Ik stopte volledig met noten.

Van dieptepunt naar herstel

Aan het begin van de week was mijn huid op z’n ergst. Zo erg dat ik merkte dat het me begon te beïnvloeden in mijn dagelijks leven. Ik had minder zin om naar werk te gaan of de deur uit te gaan. Ik schaamde me ervoor. Het voelde alsof iedereen het zag en dit was ook zo.

Maar naarmate de week vorderde en ik geen noten meer at, begon er iets te veranderen. Langzaam maar zeker werd mijn huid rustiger. Minder rood, minder schilferig, minder jeuk.

En misschien nog wel net zo belangrijk: mijn humeur veranderde mee. Ik voelde me weer lichter, vrijer, meer mezelf.

Soms zit de winst in loslaten

Deze week heb ik niets nieuws geïntroduceerd. Integendeel, ik heb juist iets geschrapt.

En wat een verschil dat heeft gemaakt.

Het laat me zien dat dit proces niet alleen gaat over wat ik kan toevoegen, maar ook over wat mijn lichaam misschien toch niet zo goed verdraagt als ik dacht. Klachten zitten niet altijd op de plek waar je ze verwacht.

Voor nu voelt dit als een enorme stap vooruit. Ik ben weer rustig, mijn huid herstelt en ik voel me weer happy.

Soms zit de grootste winst in iets wat je los durft te laten 🌿