De zon komt weer door

Na een periode waarin ik me grieperig en wat uit balans voelde, lijkt het sinds vorige week weer de goede kant op te gaan. En dat bedoel ik niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk. De zon laat zich weer vaker zien, de dagen worden langer en ik merk dat mijn energie langzaam terugkomt.

Waar ik in de wintermaanden vooral yoga deed en twee keer per week naar de sportschool ging, heb ik nu ook het hardlopen en tennissen weer opgepakt. Activiteiten die ik echt heb gemist. Het gevoel van buiten zijn, bewegen, mijn lichaam weer aan het werk zetten.

In het begin kostte dat eerlijk gezegd best veel energie. Je merkt toch dat je conditie weer opgebouwd moet worden. Maar na ongeveer twee weken merk ik al verschil. Mijn lichaam begint het ritme weer te herkennen en langzaam voel ik dat er juist méér energie ontstaat.

Energie en mijn buik

Wat me misschien nog wel het meest opvalt, is hoe mijn buik hierop reageert.

Mijn buik is vaak het eerste signaal als mijn lichaam uit balans is. Als ik weinig energie heb, te druk ben of niet lekker in mijn vel zit, merk ik dat vrijwel meteen daar. Alsof mijn buik het controlelampje is van mijn hele systeem.

Nu ik weer meer beweeg en mijn energie stijgt, lijkt mijn buik daar ook positief op te reageren. Hij voelt rustiger, minder gevoelig. Het bevestigt voor mij opnieuw hoe sterk alles met elkaar verbonden is: energie, beweging, weerstand en spijsvertering.

Sterker worden

Misschien speelt er nog iets mee. Ik wil simpelweg voorkomen dat ik weer zo snel ziek word. De afgelopen periode heeft me laten zien hoe kwetsbaar je lichaam kan zijn als je weerstand wat lager is.

Door weer te sporten hoop ik niet alleen mijn conditie te verbeteren, maar ook mijn lichaam sterker en weerbaarder te maken. Niet vanuit prestatie, maar vanuit zorg voor mezelf.

Bewust even niets nieuws

Omdat mijn focus deze week vooral lag op het weer opbouwen van mijn energie en het oppakken van het sporten, heb ik ook een bewuste keuze gemaakt met mijn voeding: deze week introduceer ik niets nieuws.

Geen experimenten, geen nieuwe triggers. Alleen rust, stabiliteit en goed luisteren naar mijn lichaam.

En dat lijkt zijn vruchten af te werpen. Mijn buik voelt rustig, mijn buik is weer mooi plat en mijn stoelgang is stabiel en regelmatig. Precies de basis die ik nodig heb voordat ik weer een volgende stap zet.

De volgende stap

Dus morgen ga ik verder waar ik eerder gebleven was. De volgende test staat klaar: het brood uit de voorraad van mijn ouders. Hun donkere meergranenbrood van de plaatselijke bakker.

Ik ben benieuwd hoe mijn lichaam hierop reageert. Het zou zo fijn zijn als dit ook goed gaat. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor die kleine, alledaagse momenten spontaan aanschuiven voor de lunch bijvoorbeeld.

Maar zoals inmiddels vertrouwd voelt in dit proces: stap voor stap. Eerst proberen, goed luisteren, en mijn lichaam laten vertellen wat het ervan vindt 🌿